Showing posts with label poem. Show all posts
Showing posts with label poem. Show all posts

Monday, January 26, 2015

'મન' - નિરાંતની પ્રાણપ્રતિષ્ઠા ....!!

ક્યાં કહું છું કે - દાવ છોડી દો ?
ખેલ ખેલો , તણાવ છોડી દો.
જીતની જીદ ના કદી રાખો -,
હારની બીક સાવ છોડી દો 
જ્યાં સુધી આ સ્વભાવ ના છુટે 
ભાવ રાખો , અભાવ છોડી દો.
જો કિનારા સુધી જવા માટે 
હો જરૂરી તો નાવ છોડી દો 
છે શરત એક માત્ર મંઝીલની 
બસ સમયસર પડાવ છોડી દો.
                - ડૉ. મનોજ જોશી 'મન'

તું ફક્ત ના હાર જો કે જીત જો !
યુદ્ધ કરવાની આ મારી રીત જો !!

Sunday, April 13, 2014

આપણા ઘડવૈયા બાંધવ આપણે

આપણા ઘડવૈયા બાંધવ આપણે 
આપણે આવળ બાવળ બોરડી,
કેસર ઘોળ્યા જી !
ઝાઝેરો ઝૂક્યો છે આંબો સાખથી ,
વેડે તેને આવે હાથ જી.
આપણા ઘડવૈયા બાંધવ આપણે. 
પંડની પેટમાં પારસ છે પડયો ,
ફૂટલાં ફૂટે છે કરંમ જી,
વાવરી જાણે તે બડભાગિયો ,
જળહળ એના રે જિવન જી
આપણા ઘડવૈયા બાંધવ આપણે.
                          - રાજેન્દ્ર શાહ    

Sunday, August 11, 2013

તું તારી રીતે જા.

કોઈ જાતું હળવે હળવે કોઈ ઘાએ ઘા 
તું તારી રીતે જા 
તને ગમે તો આ પા જાજે , અથવા પેલી પા 
તું તારી રીતે જા

બંધ ઓરડા કદી ન ઝીલે કો શ્રાવણની હેલી 
ઊલટ થાય તો ખોલી દે તું તારા ઘરની ડેલી 
દોર મૂકજે બજાર વચ્ચે દેહ ઉઘાડો મેલી 
ને ફરી ફરીને ન્હા 

હોય અજાણ્યા કે જાણીતા - છતાંય મલકે હોઠ 
રોજ ધૂળેટી ઊજવીએ માગી નજરની ગોઠ 
હળ્યા મળ્યાં તો ઘેર ઊતરશે અવસરની કૈ પોઠ 
રે ઉતાવળો કાં થા ?

કોઈ બાળકે ફૂલ ચીતરતાં મ્હોરી ઉંથી ભીંત 
પતંગિયાને કોણ શીખવે છે ઉડવાની રીત ?
કોયલને ક્યાં કહ્યું હતું કે ગા ફાગણનું ગીત ?
તું મન ફાવે તે ગા 
તું તારી રીતે જા.

~ મનોહર ત્રિવેદી  

Monday, June 10, 2013

અમૃત ‘ઘાયલ’ (Amrut ‘Ghayal’)

રસ્તો નહીં જડે તો રસ્તો કરી જવાના
થોડા અમે મૂંઝાઈ મનમાં મરી જવાના?

નિજ મસ્ત થઈ જીવન આ પૂરું કરી જવાના,
બિન્દુ મહીં ડૂબીને સિન્ધુ તરી જવાના!

કોણે કહ્યું કે ખાલી હાથે મરી જવાના?
દુનિયાથી દિલના ચારે છેડા ભરી જવાના!

છો ને ફર્યા, નથી કંઈ દી’થી ડરી જવાના!
એ શું કરી શક્યા છે, એ શું કરી જવાના!

મનમાં વિચાર શું છે? અવિરામ કંઈ દીપક છે
પ્રકાશ આંધીઓમાં પણ પાથરી જવાના!

એક આત્મબળ અમારું દુ:ખ માત્રની દવા છે,
હર જખ્મને નજરથી ટાંકા ભરી જવાના!

સ્વયં વિકાસ છીંએ, સ્વયં વિનાશ છીંએ!
સ્વયં ખીલી જવાના, સ્વયં ખરી જવાના!

સમજો છો શું અમોને સ્વયં પ્રકાશ છીંએ!
દીપક નથી અમે કૈં ઠાર્યા ઠરી જવાના!

અય કાળ, કંઈ નથી ભય, તું થાય તે કરી લે,
ઈશ્વર સમો ધણી છે થોડા મરી જવાના!

દુનિયા શું કામ ખાલી અમને મિટાવી રહી છે?
આ ખોળિયું અમે ખુદ ખાલી કરી જવાના.

PS : very inspiring to me, so capturing here in my blog.

Friday, October 10, 2008

અજાણ્યો હ્રદય પ્રોટોકોલ(unknown heart protocol)

હસતા, રમતાં, ઝૂમતાં, કરતાં અમે કિલ્લોલ,
ભેગા મળી સૌ એ કર્યો રવિવારે કોલાહલ;

ત્યાં આવ્યો યાદ મને ભણવાનો એક પ્રોટોકોલ,
સદા કાને પહોંચાડે છે એ કોઈને કોઇનો કોલ;

રણકવતા નથી જ્યારે દિલથી દિલનાં એ કોલ,
કામનાં શું પછી આ કુત્રિમ પ્રોટોકોલ;

બધાં ને શીખવ્યો છે ઈશ્વરે આ એક પ્રોટોકોલ,
ના કરશો અજાણ્યો એ છે હ્રદય નો પ્રોટોકોલ;

~DP

Ended up in a stupid poem, while having ambiguity in protocol :)

Monday, September 15, 2008

Reason(કારણ) In Life


વહેલી પરોઢે ઝબકીને વિચારતો હું, ક્યાં મળશે આ કારણ;
Code લખી લખીને થાક્યો હું, શોધી રહ્યો છું કોઈ કારણ;
હતો જ્યારે નાનો મને લાગતું, ઈચ્છાઓ બનશે મારુ કારણ;
રહી બાજુ એ નીકળ્યો આગળ હું, ફરી શોધવા કોઈ કારણ;

તલ્લીન બધાં આ રસિક દુનિયામાં, નથી જોઈતું કોઈને કોઈ કારણ;
કહે નાં સમજ શોધીશ નહીં સૃષ્ટિમાં, આવવાનું નથી કોઈ કારણ;
દિશાઓ બદલી, જગ્યાઓ બદલી, શોધવા માટે મૈ કોઈ કારણ;
મળ્યો જવાબ પહેલીવાર જગમાં, મજબૂરી પણ છે એક કારણ;

હતી ચાહના મારી દિલમાં, બની જાય મારું એ કારણ;
જણાવી દીધું એને પલકારામાં, શોધી નથી સકતી મારામાં એ કારણ;
અંહિ પૂરી કરું છું મારી કવિતા, એક ઊંડા નિઃસાસા સાથે;
લાગી જવું છે મારે પણ દોડમાં, જોઈતું નથી હવે કોઈ કારણ;

~ Abnormal Person

Do we really require reason in Life ?

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...